Toen ik nog een tiener was, is mij verzekerd dat kunstmatige inseminatie voor mij onmogelijk was. In België is het namelijk gebruikelijk om een Ethische Commissie, betsaande uit verschillende artsen, te laten beslissen over het advies dat een ziekenhuis geeft aan een patiënt inzake bepaalde ethische kwesties. Zo ook over kunstmatige inseminatie aangezien dit in een ziekenhuis gedaan wordt. Er wordt in mijn geval beoordeeld of ik mentaal en fysiek competent genoeg ben om als alleenstaande moeder een kind op te voeden. Vooral mijn moeder had gezegd dat een eventuele kinderwens voor de Ethische Comissie zou moeten verschijnen, omdat ik AvF heb, en zij zouden waarschijnlijk negatief beoordelen. Jarenlang heb ik naar andere oplossingen gezocht en op het ideaal moment gewacht.

In mei 2007 ging ik naar een fertiliteitsgynaecoloog waar ik mij al snel op mijn gemak voelde. Zijn rustige stem en aard wekten onmiddelijk mijn vertrouwen op. Na het zien van mijn echo, concludeerde hij dat ik vruchtbaar was en hij stelde voor om met een fertiliteitsbehandeling te starten. In een roze wolk reed ik naar huis. Over een kleine maand zou ik starten.

Een week later kreeg ik bericht dat hij tot zijn spijt moest meedelen dat ik toch niet zomaar met de fertiliteitsbehandeling kon starten. Hij raadde mij aan om een adviesrapport te laten maken door een neuropsychiater. Dit was waar ik al voor gevreesd had. Maar nu had ik die eerste stap al gezet en het zou jammer zijn als ik nu opgaf. Immers, wie niet waagt, niet wint.

Door mijn emotionele nervositeit kwam ik echter niet uit mijn woorden bij de neuropsychiater. Ik vroeg of ik hem die avond een uitgebreide en verduidelijkende e-mail kon sturen.

In die e-mail legde ik uit hoe ik over de opvoeding dacht en dit varieerde van het geven van borstvoeding tot het type onderwijs dat mijn voorkeur had en nog zoveel meer. Het voelde vreemd om een wens, die misschien nooit gehoord zou krijgen, als een soort smeekbede op te schrijven. Een goede vriendin stak mij een hart onder de riem door te zeggen dat er bij de opvoeding van kinderen voor alle praktische zaken hulp(middelen) is/zijn. Het enige dat in een moeder/kind relatie onvervangbaar is, is liefde.

Ondertussen heb ik informatie ingewonnen over aangepaste verzorgingsmaterialen en ben ik al bezig met de babyuitzet.

Een halve week later meldde mijn gynaecoloog dat hij een gunstig advies had gekregen en dat hij bereid was door te gaan met de behandeling.

Na enkele controles, mocht ik mijn eerste kunstmatige inseminatie ervaren op 7 september 2007; een dag voor mijn 26ste verjaardag. Ik voelde al snel veranderingen in mijn buik en daardoor wist ik zeker dat ik zwanger was. De bloedtest bevestigde dit, maar mijn euforie was van korte duur. Enkele dagen hierna kreeg ik een miskraam en was ik diep ongelukkig dat de inseminatie mislukt was.

(Wordt vervolgd.)

It looks like my story has now a beginning and an end, well let’s say the end is just halfway or something.

I have to watch out, I have been doing very well this last year, I believe. You say you have to watch out, but really, you can’t, because the mind does what it wants to. I have thought about this before, but I can’t change the course of things either.

I told you she’d re-appear in my life, let’s say the white rabbit brought her back. It’s been a bit emotional for me. But I am extremely happy the rabbit did what he did. It is so strange to suddenly write with your (half-)sister after, I don’t know exactly, but let’s say some 13 years.

I used to feel alone in the situation I am in. Now, there is no need for me to feel alone in this situation, because now I finally have found someone I can really share my situational thoughts and concerns with.

I wonder, if I didn’t I wouldn’t be Jody…

Some of the hottest things we experienced were among the following. We took the ferry to Staten Iseland, at the financial district, so we had a very nice view of the financial district as we took back the ferry from Staten Iseland. From the ferry you also have a nice view of the Statue of Liberty, and the best thing is that the Staten Iseland ferry is free of charge.

We also took The Big Apple helicoptre ride. I never did that before, and I can tell you it feels like a ride in some or another attraction park thing. It lasted for about 15 minutes, and we so all in and around Manhattan.

We also went on the Sex and the City tour on foot. We went to Mangolia’s Bakery to buy New York’s finest and oldest cupcakes with ‘crème au beurre’.

In the whole city there was no dog poop to be found. Ghent can learn something from that.

The whole week it was more than 30 degrees centigrade, which is amazing for that time a year. We spent hours of sunbathing in Central Park. 

We also wanted to make you jalous of or trip, so we waved on the earthcam webcam at Times Square.

While we were there we had to see ‘Grease’ in one of the many Theatres on Broadway.

We can also remember seeing the Brooklyn Bridge on it’s 124th birthday.  

Your penis is owned by your wife, and you get to use it to pee with.